Czy można kogoś kochać i nienawidzić jednocześnie? Czym jest ambiwalencja uczuć?

Czy to możliwe, by jednocześnie odczuwać dwa sprzeczne i jakby wykluczające się uczucia? Taka sytuacja nosi nazwę ambiwalencji. Na czym dokładnie polega?

W momencie kłótni z partnerem jesteś święcie przekonany o tym, że go nienawidzisz? Tak samo, jak małe dziecko krzyczące do rodziców, że nie chce ich znać. Czy to możliwe, by w tym samym momencie odczuwać dwa sprzeczne uczucia? Czy to objaw zaburzenia, czy może rzecz naturalnie występująca?

Czym jest ambiwalencja uczuć?

Ambiwalencja uczuć jest stanem, w którym odczuwa się dwie całkowicie przeciwstawne emocje, czyli takie, które wręcz się wykluczają np. zachwyt i strach, miłość i nienawiść, pożądanie i wstręt. Taka sytuacja może pojawiać się zarówno u osób bez zaburzeń psychicznych, jak i u tych je posiadające. W pierwszym z przypadków może być efektem długotrwałego doznawania stresu czy posiadania osobowiści neurotycznej. Zapewne nie będzie to także uczucie obce osobom, które są ze sobą długo w związku i zaczynają mieć się po prostu dosyć. Należy jednak dodać, że doświadczanie ambiwalencji uczuć może prowadzić do depresji i eskalacji problemów między dwójką ludzi.

Jest też druga możliwość. Ambiwalencja uczuć może być objawem zaburzeń psychotycznych i prowadzi wówczas do dezintegracji osobowości. Takich symptomów mogą doznawać osoby ze schizofrenią, chorobą afektywną dwubiegunową czy rozszczepieniem myślenia. Czują wówczas np. lęk i szczęście.

Czym jest ambiwalencja uczuć?

Jak rozpoznać ambiwalencję uczuć?

Zapewne większość z nas potrafi przywołać w pamięci moment, gdy to żywiło sprzeczne uczucia do rodzica, rodzeństwa czy partnera. Mogą to być pojedyncze incydenty, ale taka sytuacja może trwać miesiącami, jak nie latami. Wówczas partner osoby ambiwalentnej zaczyna czuć się dla niej obojętny, ma wrażenie, że relacja stała się wycofana i niesatysfakcjonująca.

Ambiwalencja uczuć może pojawić się tam, gdzie zdrady, związki z długotrwałymi konfliktami czy w przypadkach przemocy fizycznej czy seksualnej. Sprawca jest równocześnie oprawcą i osobą bliską ofierze (mechanizm przemocy w rodzinie wyjaśnia, dlaczego tak się dzieje). Takie osoby potrafią żyć ze sobą wiele lat, mimo wszystkich patologii, które między nimi występują.

W przypadkach, gdy ambiwalencja uczuć ma długotrwały charakter konieczna jest konsultacja ze specjalistą, ponieważ może oznaczać zaburzenia psychiczne albo do nich doprowadzić.

Jak rozpoznać ambiwalencję uczuć?

Czy w Twoim związku występuje ambiwalencja uczuć?

Jeśli rozważasz taką opcję, przeanalizuj kilka spraw:

1. W skali od 1-10 jak bardzo interesuje Cię Twój partner.

2. W skali od 1-10 jak bardzo Ty interesujesz Twojego partnera.

3. Czy rozmawiacie o wspólnej przyszłości?

4. Czy czujesz, że partnerowi na Tobie zależy?

5. Jak często słyszysz: "Rób, co chcesz, mi to obojętne"?

6. Twój partner nigdy nie jest chętny do wspólnego poszukiwania rozwiązania sytuacji konfliktowej.

Czy w Twoim związku występuje ambiwalencja uczuć?

Jak radzić sobie z ambiwalencją uczuć?

Przy założeniu, że ambiwalencja uczuć nie jest oznaką zaburzeń psychicznych i nie prowadzi do dezintegracji intelektu i emocji, tylko dotyczy zdrowej osoby, można śmiało założyć, że jest prostą drogą do rozdrażnienia i frustracji, i z tego powodu należałoby się nią zająć. Pierwszym krokiem do rozwiązania problematycznej sytuacji zawsze jest jej uświadomienie sobie. Później należy przeanalizować momenty, w których się pojawia - najlepiej byłoby je wypisać na kartce. Teraz należałoby się zastanowić, skąd biorą się w Tobie takie emocje i w tym momencie nie ma lepszego wyjścia niż konsultacja ze specjalistą, którym jest psychoterapeuta.


Zdjęcia:

Photo by Philippe Leone on Unsplash

Photo by Ivan Bandura on Unsplash

Photo by Uriel Soberanes on Unsplash

Photo by Jr Korpa on Unsplash

blog
Zobacz również