Seksomnia, czyli kiedy seks uprawiany jest przez sen

Seksomnia to nieświadoma aktywność seksualna w trakcie snu. Skąd się bierze?

W 2005 roku sąd w Toronto uniewinnił mężczyznę, który pod wpływem dużej ilości alkoholu odbył stosunek seksualny z kobietą bez jej zgody. Jak to się stało, że sytuacja określana w prawie jako gwałt nie została uznana za przestępstwo? Odpowiedzią na to pytanie jest seksomnia.

Czym jest seksomnia?

Seksomnia to coś więcej niż erotyczne sny, nawet te kończące się u panów polucjami. To zaburzenie polegające na wzmożonej aktywności seksualnej i odbywaniu stosunków przez sen. Zachodzi bez udziału świadomości, co tłumaczy uniewinnienie mężczyzny ze wstępu. Jest to odmiana parasomni, której istotą są czynności seksualne jak seks, erekcje nocne, lubrykacja pochwy, ejakulacja nocna, wokalizacja seksualna i senne orgazmy. W Polsce zaburzenie to badał i nazwał Zbigniew Lew-Starowicz i możesz je spotkać pod postacią nazwy zespół Morfeusza. Okazuje się, że może ono dotyczyć nawet 1% populacji i częściej dotyka mężczyzn, przy czym należy tutaj zwrócić uwagę na fakt, że nie każda osoba chce zgłosić się z tym problemem do lekarza, bowiem może być on uznawany za wstydliwy.

Jak rozpoznać seksomnię, czyli zespół Morfeusza?

Znamiennym objawem seksomni jest aktywność seksualna w trakcie snu, może ona przyjmować różną formę, od pieszczot i masturbacji po seks z partnerem albo nieznajomą osobą, bowiem możliwe jest tutaj lunatykowanie w celu odbycia stosunku seksualnego. Takie osoby nie są świadome swoich czynów, a gdy budzą się rano nie pamiętają, co zaszło w nocy. Zatem w skrajnych przypadkach ktoś nie jest świadomy np. odbycia kontaktu seksualnego z partnerem lub co gorsza ze współlokatorem czy obcą osobą, a nawet członkiem rodziny. Lżejsze przypadki to nocna masturbacja czy dobieranie się do śpiącego partnera. Konsekwencje zespołu Morfeusza mogą być daleko idące - prowadzą przez ciąże, zakażanie chorobami wenerycznymi aż do sali sądowej.

Jak rozpoznać seksomnię, czyli zespół Morfeusza?

Skąd bierze się seksomnia?

Lekarze nie mają pewności, co leży u podłoża zespołu Morfeusza. Wiadomo, że seksomnia i lunatyzm mają wspólne źródła, jakimi są zaburzenia snu, jego brak, stosowanie narkotyków, życie w permanentnym stresie, brak odpowiedniej higieny snu, praca zmianowa lub złe warunki mieszkalne.

Jak leczyć zespół Morfeusza?

Podstawą leczenia seksomni jest diagnoza, odbywa się ona na podstawie odnotowania objawów jak:

- występowanie wśród innych członków rodziny lunatykowania,

- wcześniejsze epizody lunatykowania u pacjenta,

- brak pamięci wydarzeń,

- zachowanie to jest nieadekwatne do charakteru osoby,

- czynniki wywołujące seksomnię (wymienione w przyczynach).

Zobacz: Kiedy sen atakuje znienacka. Czym jest narkolepsja?

Skąd bierze się seksomnia?

 

Do wystawienia diagnozy niezbędna jest obserwacja pacjenta. Można przeprowadzić również badania polisomnograficzne, co wykorzystuje się zwłaszcza w sytuacjach, gdy pacjentowi zarzuca się popełnienie przestępstwa. Ważne jest też namierzenie przyczyn zespołu Morfeusza - jeśli wiadomo, jaki jest czynnik go wywołujący, należy go wyeliminować z życia. Lekarz może również zaproponować środki farmakologiczne oraz psychoterapię.


Zdjęcia:

Photo by Dainis Graveris on Unsplash

Photo by Dainis Graveris on Unsplash

Photo by Dainis Graveris on Unsplash

blog
Zobacz również