Jak rozpoznać zaburzenie afektywne u dzieci? Czym jest deprywacja emocjonalna?

Jak rozpoznać, czy Twoje dziecko cierpi z powodu zbyt małej ilości poświęconego mu czasu? Czym jest deprywacja emocjonalna?

Jak dbać o potrzeby dziecka? Wielu współczesnych rodziców uważa, że zaspokajanie potrzeb dziecka to karmienie go, zapewnianie mu ubrań, edukacji, dachu nad głową. Natłok obowiązków zawodowych ogranicza czas spędzony z pociechą i w ten sposób w pozornie zdrowej rodzinie dochodzi do deprywacji emocjonalnej najmłodszego jej członka. W efekcie taki człowiek dorasta w poczuci osamotnienia i odrzucenia, a jako dorosły zniekształca swoją rzeczywistość odbierając wiele zachowań osób ze swojego otoczenia jako odrzucenie. Jak rozpoznać, że dziecku brakuje ciepła i miłości?

Czym jest zaburzenie afektywne u dzieci?

Zaburzenie afektywne u dzieci jest brakiem uwagi i uczucia ze strony rodziców. Powstaje, gdy opiekunowie nie spędzają z pociechą wystarczającej ilości czasu, nie mówią jej miłych słów i szczędzą czułych gestów. Właśnie tak powstaje schemat deprywacji emocjonalnej, który bywa jedną z najczęstszych i najcięższych przyczyn problemów dorosłego człowieka. Brak miłości rodzicielskiej sprawia, że dziecko czuje się opuszczone i pozbawione ochrony oraz miłości, uczy się, że trzeba o nią zabiegać, a nie jest ona bezwarunkowa. Taka postawa prowadzi choćby do przeświadczenia o tym, że na uczucie trzeba zasłużyć i w myśl tego przekonania jednostka staje się perfekcjonistą, który w swoim mienianiu nigdy nie jest wystarczająco dobry.

Czym jest zaburzenie afektywne u dzieci?

Przyczyny zaburzenia afektywnego u dzieci

Do zaburzenia afektywnego u dzieci dochodzi bardzo często i wcale nie trzeba do tego patologii. Wystarczą zapracowani rodzice, którzy pochłonięci są pracą, a czas spędzony z dzieckiem ograniczają do zapewnienia mu pożywienia, odzieży, dachu nad głową itp. Koleją możliwością tłumaczącą, skąd w społeczeństwie biorą się dzieci z deprywacją emocjonalną jest naśladownictwo. Rodzic daje dziecku to, co sam otrzymał od swoich opiekunów, a nie oszukujmy się, w czasach wojny oraz po niej, dbanie o potrzeby dziecka ograniczało się do zapewnienia mu możliwości przeżycia. Jeśli nasi rodzice wychowani byli w atmosferze walki o dobytek i skupieniu na przeżyciu, nie będą potrafili przekazać dziecku empatii, nie będą wiedzieć, jak z nim rozmawiać o uczuciach, ani jak spędzać wartościowy czas. Deprywacja emocjonalna jest przekazywana często z pokolenia na pokolenie.

Przyczyny zaburzenia afektywnego u dzieci

Jak rozpoznać deprywację emocjonalną u dziecka?

Nie trzeba czekać długo na efekty deprywacji emocjonalnej. Czułość, miłość i bliskość są immanentnymi potrzebami ludzkimi i już małe dzieci przejawiają ich brak w swoim zachowaniu. Objawia się on w:

- niepokoju - jeśli dziecko ma problemy w skupieniu uwagi, ma niską tolerancję na frustrację, domaga się uczucia, często wybucha i odmawia jedzenia, możliwe, że w ten sposób zabiega o uwagę;

- strach przed porzuceniem - dziecko wpada w histerię, kiedy opuszcza je rodzic np. kiedy zostawia je w przedszkolu albo wyjeżdża na kilka dni;

- opóźnienie w rozwoju mowy - rozwój mowy jest uzależniony od dobrej edukacji już od pierwszych dni, jeśli dziecko spędza mało czasu z kimś, kto do niego mówi, nie ma skąd czerpać wzorców;

- trudności w interakcjach społecznych - sytuacja podobna jak wyżej, dziecko uczy się przez naśladownictwo, jeśli więc nie ma kogoś, kto prowadzi je przez społeczne relacje, nie ma od kogo się nauczyć tej sztuki;

- impulsywność i agresja, jeśli dziecko ma problem z kontrolowaniem impulsów, ma niską tolerancję na frustrację, a także zachowuje się agresywnie, warto zastanowić się, czy w ten sposób nie dostaje tego, czego mu najbardziej brakuje, czyli uwagi. Karcenie przez rodzica nie jest najlepszą jej formą, ale dla dziecka lepsze coś niż nic. Pamiętajmy, że w ten sposób można nauczyć się, że ten, kto krzyczy najgłośniej, zostaje zauważony. A teraz, pomyśl o tym, co sam myślisz o dorosłych, którzy zachowują się w ten sposób;

- brak zwracania na siebie uwagi - pora na zachowania dziecka z drugiego kontinuum. Zabieganie o uwagę przez agresję może świadczyć o deprywacji emocjonalnej, ale także jej symptomem może być brak chęci skupienia na sobie uwagi rodzica;

- brak zaufania - zaufania uczymy się w dzieciństwie, jeśli zawodzą nas rodzice to już wówczas zachodzi proces emocjonalnego uczenia się i dziecko nabywa przeświadczenie o tym, że nie warto ufać innym, ponieważ jest to równoznaczne z cierpieniem.

Dlaczego tak ważne jest, żeby zmienić swoje zachowanie, jeśli widać u dziecka objawy deprywacji emocjonalnej? Ponieważ w przeciwnym wypadku wejdzie w życie ze schematem opuszczenia i zaburzenia afektywnego. Przytulanie dziecka, okazywanie mu uczucia i mówienie o nim jest niezbędne, by wyrosło na emocjonalnie dojrzałego dorosłego.

Jak rozpoznać deprywację emocjonalną u dziecka?


Zdjęcia:

Photo by Felipe Salgado on Unsplash

Photo by Marisa Howenstine on Unsplash

Photo by Piron Guillaume on Unsplash

Photo by Artem Kniaz on Unsplash

blog
Zobacz również