Poznaj dwa oblicza narcyzmu - czym się różni typ rozpieszczony od doświadczającego deprywacji emocjonalnej?

Czym różni się narcyz rozpieszczony od typu doświadczającego deprywacji emocjonalnej?

Narcyz to nie tylko człowiek, który w towarzystwie najgłośniej przechwala się swoim samochodem i osiągnięciami, to też ten pozornie skromny typ, który dopóki nie wejdzie w dyskusję, nie obnaża swojego prawdziwego oblicza. Dopiero wówczas, gdy ktoś się z nim nie zgodzi, wybucha niczym bomba.

Wiesz już na czym polega narcystyczne zaburzenie osobowości, jakie schematy posiada narcyz oraz jakie wzbudza w partnerze. Teraz pora zestawić dwa rodzaje narcyzmu, które jednocześnie doskonale pokazują, że osoby z tym zaburzeniem osobowości stały się takie w wyniku ciężkich doświadczeń w dzieciństwie. Czym się różni narcyz rozpieszczony od tego doświadczającego emocjonalnej deprywacji? Czytaj dalej, a wszystkiego się dowiesz, tymczasem jeśli temat narcyzmu jest dla Ciebie interesujący, sięgnij po lekturę "Rozbroić narcyza" Wendy T. Behary.

Narcyz rozpieszczony

Czyli typowy narcyz, którego charakteryzuje schemat roszczeniowości i wielkościowości oraz nadmiernych wymagań i krytycyzmu. Taki narcyz powstaje w domu, w którym panuje przeświadczenie o tym, że członkowie tej konkretnej rodziny są lepsi niż inni ludzie. Jako dziecko doświadczał zbyt wiele troski i kontroli, a jako dorosły człowiek uważa, że należą się mu specjalne przywileje. Po czym go rozpoznać?

- Nie ponosi za nic winy, aczkolwiek nieustannie doszukuje się winnych. Często słyszysz od niego, że to Twoja wina.

- Rości sobie specjalne prawa np. do przerywania Ci, gdy mówisz. Wychodzi z założenia, że to, co on ma do powiedzenia jest o wiele ważniejsze.

- Czuje się lepszy od innych pod względem statusu społecznego, zarobków itd.

- Oczekuje szczególnej uwagi np. chce realizować swoje pomysły tu i teraz.

- Unika odpowiedzialności np. "Chciałaś psa, to go wyprowadzaj, ja mam ważniejsze sprawy na głowie".

narcyz rozpieszczony

Narcyz doświadczający deprywacji emocjonalnej

Czyli tzw. ukryty narcyz. Taka osoba doświadczyła w dzieciństwie deprywacji emocjonalnej. Jako dorosły człowiek jest przeczulony na choćby najmniejszą oznakę krytyki, dlatego łatwo go urazić i często się obraża. Potrzebuje innych ludzi, by zapewniali go o jego wyjątkowości. Potrzebuje bliskich do ochrony przed poczuciem wstydu - tacy narcyzi mają silny schemat wstydu. Wymagają dużo uwagi i wsparcia. Mają mało cierpliwości, przez co często wybuchają. Jeśli taki narcyz traci nad sobą kontrolę, staje się tyranem i mówi okrutne rzeczy. W jego dzieciństwie dominowała warunkowa miłość - dostawał ciepło i pochwały jedynie za dobre zachowanie. Jak go rozpoznać?

- Poszukuje wyrazów uznania np. upewnia się, że dokonał słusznego zakupu, że zrobił coś dobrze.

- Atakuje rozmówców, gdy poczuje, że się z nim nie zgadzają. Wówczas może przerywać rozmowę uznając, że rozmówca ma za niski poziom.

- Ma skłonność do uzależnień, używki pomagają mu wypełnić wewnętrzną pustkę, która go nie opuszcza.

narcyz doświadczający deprywacji emocjonalnej


Zdjęcia:

Photo by Davide Cantelli on Unsplash

Photo by Marc-Olivier Jodoin on Unsplash

Photo by Clay Banks on Unsplash

blog
Zobacz również