Sprawdź, jaki jest Twój styl radzenia sobie ze stresem

Jaki jest Twój styl radzenia sobie ze stresem? Zobacz, czym się charakteryzuje.

Przywołaj w pamięci ostatnią sytuację stresową ze swojego życia. Może był to niespodziewany problem w pracy, który spadł na Ciebie jak grom z jasnego nieba, albo stłuczka parkingowa czy kolejny konflikt z partnerem. Prześledź po kolei, co się stało, a następnie przeczytaj nasz wpis o stylach radzenia sobie ze stresem. Z którym z nich się identyfikujesz?

Style radzenia sobie ze stresem

Podobnie jak przy stylach radzenia sobie ze schematami, każdy z nas posiada indywidualny styl radzenia sobie ze stresem. Jest to dosyć stałe i niezmienne zachowanie w obliczu stresujących sytuacji. Każdy ze styli obejmuje konkretne strategie, czyli czynności, jakie podejmujesz w obliczu napięcia. Jakie mamy style radzenia sobie ze stresem?

- skoncentrowany na zadaniu,

- skoncentrowany na emocjach,

- zorientowany na unikaniu.

Style radzenia sobie ze stresem

Skoncentrowany na zadaniu styl radzenia sobie ze stresem

Osoby, które w sytuacjach stresu koncentrują się na zadaniu, po prostu szukają rozwiązania. Chcą dotrzeć do źródła problemu, a następnie go rozwiązać. Ten styl jest korzystny dla człowieka, ponieważ pozwala na szybkie działanie, a nie rozdrapywanie ran czy problemów. Może też przysparzać trudności, kiedy osoba szuka rozwiązań sytuacji, na które nie ma wpływu np. sprawy sądowe, zdrowotne itd. Wówczas chęć działania zmienia się w poczucie frustracji i bezsilności.

Np. Jola widzi, że w jej firmie zwalnia się coraz więcej ludzi, a klientów jest coraz mniej. Przeszukuje więc oferty pracy, żeby jak najszybciej znaleźć nową posadę. Jednak kiedy Jola dowiaduje się, że badania jej mamy wyszły nie najlepiej, a na szczegóły trzeba czekać, zaczyna przeszukiwać internet w poszukiwaniu znalezienia informacji o możliwej chorobie i jej leczeniu. Niestety, taka sytuacja tylko ją nakręca, ponieważ nie przyśpieszy czasu i fachowej diagnozy.

jakie są style radzenia sobie ze stresem

Styl skoncentrowany na emocjach

Koncentracja na emocjach w stresowych sytuacjach powoduje, że w jednostce narastają negatywne odczucia. Taka osoba zatraca się w przeżywaniu, rozpaczy oraz próbie rozładowania dyskomfortu. W praktyce może się zamartwiać, fantazjować czy żalić się komuś. Ten styl sprawdzi się tam, gdzie zawodzi koncentracja na rozwiązaniu, czyli sytuacje wymagające cierpliwości. Jednak, jeśli sytuacja stresowa jest do rozwiązania, a człowiek skupia się na tym, jak mu w aktualnej chwili jest źle, nie jest to adaptacyjna metoda.

Np. Tomek kłóci się z partnerką o to, że ta zapomniała wyprasować mu koszulę. Skupia się na swoich emocjach, a dokładnie niezaspokojeniu potrzeb, ponieważ posiada schemat deprywacji emocjonalnej, nie bierze pod uwagę tego, że złości go fakt, że w dzieciństwie zaniedbywała go matka i to ją projektuje na żonę, która miała tyle spraw do ogarnięcia przy dziecku, że zapomniała o prasowaniu.

Zorientowany na unikanie styl radzenia sobie z emocjami

Osoby z unikającym zaburzeniem osobowości, a zatem i unikającym stylem więzi i unikającym stylem radzenia sobie ze schematami po prostu unikają źródeł stresu. Przenoszą swoją uwagę na inny obiekt, byleby tylko nie myśleć o problemie. W praktyce taki ktoś może zacząć oglądać serial zamiast pisać pracę dyplomową, sprzątać zamiast szukać pracy, wyjść na piwo, kiedy w domu szykuje się awantura. Gdy ktoś konfrontuje go z odwlekaniem problemu, pojawiają się wymówki, jak "nie dzisiaj", "jutro" itd. W tym przypadku dochodzi również do kompensacji np. uciekania w używki, objadanie się, hazard, zakupy, mordercze treningi. Ten styl jest bardzo niekorzystny, ponieważ najbardziej oddala człowieka od problemu i przeżywania emocji.

Np. Agnieszce piętrzą się obowiązki w pracy, w powietrzu unosi się atmosfera napięcia, a kobieta w tym momencie bierze urlop na żądanie, a później L4.

Dzięki świadomości swojego stylu radzenia sobie ze stresem, można poznać siebie i zmienić niekorzystne zachowania. Jednak sama świadomość to dopiero pierwszy krok, należy wyłapywać każde nieadaptacyjne zachowanie i próbować zastąpić je innym, a jako że nieadaptacyjne jest automatyczne, taka praca jest czasochłonna, ale jednocześnie warta świeczki.


Zdjęcia:

Photo by Francisco Moreno on Unsplash

Photo by whoislimos on Unsplash

Photo by Elisa Ventur on Unsplash

blog
Zobacz również