Czujesz się sztywno na imprezach i wiesz, że jesteś spięty? Poczytaj o schemacie zahamowania emocjonalnego
Redakcja Lumine

Masz wrażenie, że jesteś spięty i nie możesz wyluzować? Poczytaj o schemacie zahamowania emocjonalnego.

Choć Sylwia uchodziła za wyluzowaną dziewczynę, gdy pojawiała się na imprezach, czuła się nieswojo. Zresztą słyszała to także od swoich znajomych, że jest spięta i żeby się rozluźniła. Niestety, w takich chwilach brakło jej słów i nie wiedziała co mówić, dlatego sięgała po alkohol. Po kilku drinkach czuła się naprawdę wyluzowana. Sylwia ma schemat zahamowania emocjonalnego, który wyniosła z dzieciństwa - jej mama często reagowała na różne sytuacje płaczem, a tato był wojskowym nietolerującym przejawów jakichkolwiek emocji.

Na czym polega schemat zahamowania emocjonalnego?

Schemat zahamowania emocjonalnego to przekonanie, że wyrażanie swoich emocji i spontaniczność to coś niewłaściwego, w przeciwieństwie do ich ścisłej kontroli. Dlatego osoby z tym schematem - najczęściej w obawie przed krytyką - próbują się maksymalnie kontrolować. Jednak tłumienie uczuć i spontaniczności nie niosą za sobą nic dobrego. W przypadku niedopuszczania do głosu gniewu, kończy to się jego wybuchami, a jeśli chodzi o spontaniczność to jej brak zabiera przyjemność z życia. Zahamowanie emocjonalne to też problem w mówieniu o swoich uczuciach, a to skutecznie utrudnia relacje interpersonalne.

Zobacz: Prześladuje Cię przeczucie, że stanie się coś złego? Poznaj schemat podatności na zranienie lub zachorowanie

czym jest schemat zahamowania emocjonalnego

Skąd bierze się schemat zahamowania emocjonalnego?

Schemat zahamowania emocjonalnego kiełkuje w dzieciństwie, kiedy to dziecko uczy się niewyrażania, a kontrolowania emocji. Rodzice odbierają mu spontaniczność z życia. Mogą to zrobić przekazując mu swoje własne sztywne postawy, karcąc lub zawstydzać, gdy samo wyraża emocje (np. "płaczą tylko mięczaki", "baw się ciszej, bo zabiorę ci zabawki") lub widząc sytuację, w której rodzice doprowadzają się do utraty kontroli nad emocjami np. ojciec wpędza matkę w histerię albo jeśli jeden z rodziców sam swojego przeżywania nie kontroluje np. mama Sylwii.

Skąd bierze się schemat zahamowania emocjonalnego

Jak rozpoznać schemat zahamowania emocjonalnego?

Osoby z aktywnym schematem zahamowania emocjonalnego mają problem w okazywaniu bliskości i ciepłych uczuć, nie są spontaniczne, a za to cechuje je nadmierna kontrola, którą zapewniają powtarzalne i przewidywalne zachowania. Są sztywne i mają problem z zaadaptowaniem się do nowych sytuacji. W zależności od stylu radzenia sobie ze schematami taka osoba może:

- poddać się zahamowaniu emocjonalnemu i tłumić w sobie emocje i zachowywać spokój w każdej sytuacji poprzez życie w rutynie;

- unikać go poprzez stronienie od sytuacji, w których emocje mogłyby się pojawić, ponieważ ich pokazanie wiązałoby się z narażeniem na możliwą krytykę;

- nadmiernie go kompensować poprzez próbę pokazania jak się dobrze bawi, jednak nie sposób tutaj będzie ukryć sztuczności i niezręczności.

Zobacz: Wszystkie oblicza aktywnego schematu zależności i niekompetencji. Przełam to!

Jak uwolnić się od schematu zahamowania emocjonalnego?

Jak uwolnić się od schematu zahamowania emocjonalnego?

Spontaniczność pozwala na czerpanie z życia przyjemności całymi garściami, a to ułatwia budowanie satysfakcjonujących relacji interpersonalnych. Żeby przełamać schemat, trzeba go zauważyć, w czym pomoże analiza swojego zachowania na imprezach, podejścia do dzielenia się emocjami oraz uczuć towarzyszących byciu świadkiem czyjegoś wyrażania uczuć np. podczas życzeń. Zastanów się, co zyskujesz, a co tracisz na swoim schemacie, a jeśli już zobaczysz, że strat jest więcej niż zysków, naucz się rozpoznawać i wyrażać swoje emocje. Jak? Nazywając na głos te, które właśnie przeżywasz. Spróbuj być bardziej spontaniczny. Zaryzykuj i raz zamiast powiedzieć: "poczekam na was", z entuzjazmem powiedz: "idę z Wami".



Zobacz również:

Jaka psychoterapia jest dla mnie odpowiednia? Rodzaje psychoterapii.

    Bez wątpienia decyzja o podjęciu psychoterapii należy do jednych z cięższych decyzji w życiu. Wstydzimy się, bo terapia postrzegana jest jako coś krępującego, o czym nie mówi się głośno. Coś dla ludzi z problemami wielkiego...

Czytaj więcej

Jaką terapię wybrać? Terapia Gestalt.

Rodzajów terapii jest wiele, a każda z nich ma inne założenia, techniki, odmienne cele oraz charakteryzuje się niejednakowym sposobem pracy z pacjentem. Wybór, która z nich jest najbardziej odpowiednia w ostateczności należy od n...

Czytaj więcej

Po czym poznać dobrego psychoterapeutę?

Gdy świat rzuca nam kłody pod nogi, gdy już brakuje nam sił, by samemu radzić sobie z problemami potrzebujemy wsparcia. Zwykłe pogaduchy z przyjacielem lub rodziną nie pomagają. Właśnie wtedy decydujemy się na pomoc i decydujemy się na psychoterapię....

Czytaj więcej