Widzisz, że godzisz się na rzeczy, na które nie masz ochoty i porzucasz swoje pragnienia? Poczytaj o schemacie podporządkowania

Czujesz, że często ulegasz innym? Dowiedz się, jak przełamać schemat podporządkowania.

Kamila wychowała się w rodzinie alkoholowej. Jej ojciec i matka we dwójkę nadużywali alkoholu, a ona robiła wszystko o co prosili dorośli, byleby tylko nie narazić się na ich gniew. Dzisiaj jako dorosła dziewczyna jest na skraju wyczerpania. W pracy daje sobą pomiatać szefowi mobbyście, a w domu "służy" narcystycznemu mężowi. Co Kamila ma wspólnego z Maćkiem, który unika związków w obawie przed utratą tożsamości i z Anią, która reaguje agresją na każdą prośbę?

Na czym polega schemat podporządkowania się?

Schemat podporządkowania powstaje często na schemacie opuszczenianieufności i zranienia oraz deprywacji emocjonalnej. Niesie w sobie przekonanie, że należy poddać się woli i nakazom innych, ponieważ moje uczucia i pragnienia nie zostaną spełnione. Osoby, u których ten schemat jest aktywny, traktują każdą prośbę jak rozkaz, choć jednocześnie czują złość i gniew, jednak nie potrafią ich pokazać. Ulegają w obawie przed zemstą.

Pojawia się tutaj problem w postaci tego, że tłumione uczucia dają się we znaki, a w przypadku gniewu i agresji przyjmują postać biernej agresji (niewyrażanie złości wprost, karanie przez ciszę i ignorowanie przy jednoczesnym zapewnianiu o tym, że wszystko jest w porządku); objawów psychosomatycznych (bóle brzucha, głowy, alergie, choroby nieznanego pochodzenia) oraz niekontrolowanych wybuchów złości czy nadużywania substancji odurzających, co pozwala uciec lub odreagować emocje.

Na czym polega schemat podporządkowania się?

Skąd bierze się schemat podporządkowania?

Schemat podporządkowania pojawia się u dzieci pochodzących z rodzin dysfunkcyjnych, doświadczają one emocjonalnego szantażu (każda sytuacja, w której ktoś chce w Tobie wzbudzić poczucie winy np. obrażający się rodzic), nie są uczone wyrażania złości (np. domy, w których karze się za gniew). Przekonanie o konieczności ulegania innym rozwija się także u dzieci wszystko wiedzących rodziców - zwłaszcza tych narcystycznych.

Skąd bierze się schemat podporządkowania się?

Jak rozpoznać schemat podporządkowania się?

Osoby, u których ten schemat jest aktywny idą jedną z trzech dróg:

- poddają się schematowi poprzez uleganie woli innych. Nie odmawiają, przez co często czują się bezsilne, a nawet są krzywdzone (przez szefa mobbystę czy partnera tyrana);

- unikają go poprzez stronienie od sytuacji, w których byłyby kontrolowane lub musiałyby wyrażać swoje zdanie;

- nadmierną kompensację, czyli reagują buntem. Choć czują, że powinny ulegać, mówią "nie". Dlatego mogą się na coś godzić, a później tego nie robić, reagować wspomnianą bierną agresją, albo wybuchać gniewem i złością, jak pojawia się skierowana do nich prośba.

Jak uwolnić się od schematu podporządkowania się?

Jak uwolnić się od schematu podporządkowania się?

Dzięki ucieczce z pułapki schematu podporządkowania się można zyskać odwagę w wyrażaniu swoich potrzeb. Pierwszym krokiem jest oczywiście dostrzeżenie problemu, w czym pomoże analiza sytuacji, w których ktoś czegoś od Ciebie oczekuje, musisz wyrazić swoje zdanie, jesteś w obliczu konfliktu albo musisz postawić granice.

Dobrą metodą będzie ta, którą zaprezentowaliśmy w artykule o pracy z wewnętrznym dzieckiem. Wiesz już, skąd bierze się schemat podporządkowania, zatem wyobraź sobie swoją małą wersję i przemów do niej z pozycji siebie dorosłego. Wytłumacz sobie, że masz prawo wyrażać gniew i złość, a odczuwana przez Ciebie konieczność podporządkowywania się innym to nic innego, jak efekt uboczny wychowania. Naucz się zdrowego wyrażania złości i gniewu w sposób, który nie rani innych osobów. Konieczniej musisz nauczyć się stawiania granic i miej na uwadze, z kim wchodzisz w relacje, bowiem wiele osób może wykorzystywać Twoją skłonność do podporządkowywania się innym.


blog
Zobacz również