Ósme - nie obwiniaj. Dlaczego powinieneś przestać obwiniać innych za swoje niepowodzenia?
Redakcja Lumine

Obwinianie innych, czyli przypisywanie im własnych porażek, jest zakorzenione w dzieciństwie. Skąd dokładnie się bierze i co można z nim zrobić?

Aleksandra popełniła błąd wysyłając umowy do klienta, w efekcie wysłała mu dokumenty całkiem innej osoby. Gdy została wezwana na dywanik do szefa, zaczęła mówić o konieczności wprowadzenia ciszy w biurze, bowiem panuje w nim taki gwar, że nie można się skupić.

Skąd bierze się obwinianie innych?

Obwinianie, czyli potocznie mówiąc, zwalanie winny na innych towarzyszy człowiekowi od jego najmłodszych lat. Kiedy to w obawie przed karą i reakcją rodziców, wymyślało się różne historie mające postawić małego kombinatora w innym świetle. I może mu się ta sztuka udawała. Może mama wierzyła, że ta dwója z matmy to efekt wrednej matematyczki, może w wieku dorastania uwierzyła, że pijące dziecko alkohol to wynik rówieśników, którzy zmuszają do picia. Ale efekt tego wszystkiego jest jeden - mały kombinator w dorosłym życiu staje się dużym kombinatorem i w sytuacjach stresowych winę za swoje niepowodzenia przypisuje innym. Przekroczył deadline? To wina zespołu. Spóźnił się do pracy? Z domu wyszedł wcześnie, ale były niemiłosierne korki.

Ok, źródło obwiniania już mamy, ale warto poznać jeszcze jego przyczyny. Dlaczego ludzie decydują się na takie zachowanie? Obwinianie jest mechanizmem obronnym, który pomaga przeniesieniu odpowiedzialności za zachowanie na barki drugiego człowieka. W ten sposób jednostka nie musi mierzyć się z własnymi słabościami i nad sobą pracować, bo nie oszukujmy się, ale praca nad sobą to ciężka sprawa i nie każdy chce się jej podjąć.

Zobacz: Jak zaakceptować porażkę i wykorzystać ją do swojego rozwoju?

Druga przyczyna stosowania obwiniania to racjonalizacja, czyli chęć odnalezienia powiązań przyczynowo-skutkowych. I wówczas, gdy taki detektyw doszukuje się tropów, które doprowadziły go do porażki, znajduje winnych.

obwinianie innych

Jak skończyć z obwinianiem?

Jednak rzadko kiedy ci tropiciele widzą to, co widzieć powinni. Mianowicie, że obwinianie nie zmienia sytuacji, nie rozwiązuje problemów, psuje relacje z otoczeniem i sprawia, że człowiek robi się sfrustrowany, bowiem odsuwa od siebie znajomych, kolegów z pracy, a czasem i rodzinę. A wszystko z obawy przed stawieniem czoła problemom. Jak zerwać z obwinianiem?

1. Uświadomić sobie problem

Albo zrobią to inni. Jednak bez tego kroku nie ma mowy o zmianie. Najpierw musi pojawić się świadomość problemu i chęć zmiany. Jeśli nie wiesz, czy jesteś obwiniaczem przeanalizuj, jak zachowujesz się w sytuacji porażki i poproś o zdanie bliskich.

2. Analizuj

Analizuj sytuacje konfliktowe, które wywołują u Ciebie tę reakcję obronną. Oczywiście minie chwila, zanim uda Ci się wprowadzić zmiany w życie, ale musisz nauczyć się odpowiednio reagować. Zanim w swój problem włączysz innych, zidentyfikuj i nazwij uczucia, które oddczuwasz. W którymś momencie, gdy będziesz chciał obwiniać świat lub innych za swój błąd, ugryziesz się w język.

I tutaj warto wspomnieć o ważnej rzeczy, jeśli wejdziesz na drogę, która ma Cię doprowadzić do skończenia z obwinianiem i przyznasz przed sobą, że popełniłeś niejeden błąd przypisując innym winę za swoje niepowodzenia, należałoby te osoby przeprosić.

dlaczego zwalamy winę na innych

3. Wnioskuj

Przed Tobą ciężki etap, mianowicie wyciąganie wniosków z porażki. W tym momencie musisz odpowiedzieć sobie na pytanie, co mogło zapobiegnąć niepowodzeniu. Czy można im zaradzić?

Jest to jedna z lekcji prowadzących do dojrzałej osobowości, której rdzeniem jest branie odpowiedzialności za swoje czyny.


Zdjęcia:

Photo by Gabriel McCallin on Unsplash

Photo by Maria Krisanova on Unsplash

Photo by nrd on Unsplash


Zobacz również:

Porównywanie się do innych - szkodzi czy pomaga?

Porównywanie się do innych jest w zasadzie nieodłącznym elementem naszego życia. Skąd wziął się ten mechanizm psychologiczny i czy szkodzi bardziej niż pomaga?

Czytaj więcej

Skąd bierze się pewność siebie i jak ją nabyć?

Pewność siebie, czyli poczucie własnej wartości i własnych kompetencji czyni życie zawodowe i prywatne łatwiejszym. Jednak nie każdy nabył tę cechę. Czy można temu zaradzić?

Czytaj więcej

Nie bądź jak gotująca się żaba i w porę powiedz DOŚĆ toksycznej sytuacji

Syndromem gotującej się żaby w psychologii nazywa się stan, w którym jednostka zużywa całą swoją energię, by dostosować się do sytuacji. Niestety, później nie ma już siły, by z niej uciec.

Czytaj więcej