Poznaj negatywne postawy rodzicielskie
Redakcja Lumine

Czym charakteryzują się negatywne postawy rodzicielskie i jak wpływają na dziecko i jego przyszłość?

Wychowanie stanowi podstawową funkcję i zadanie rodziny. Poprzez swoje zachowanie rodzice kształtują postawy, system moralny, poglądy i tożsamość dziecka, a także pokazują mu słuszne i niepożądane wzory zachowania. Tak to w skrócie wygląda w teorii, bo praktyka rysuje się już mniej optymistycznie. Niektóre style rodzicielskie sprawiają, że z domu nie wychodzi człowiek ciekawy świata i chętny do stawiania czoła wyzwaniom, a osoba niepewna i wyposażona w szereg lęków czy poważnych zaburzeń.

Czym jest postawa rodzicielska?

Postawa rodzicielska to pewna tendencja do zachowywania się rodzica wobec dziecka. Jest to całość ustosunkowania się ojca i matki do ich potomka z włączeniem wszystkich systemów wychowawczych oddziałujących na wychowanka. Ogólnie można je podzielić na negatywne i pozytywne. My dzisiaj zajmiemy się tymi niepożądanymi.

negatywne postawy rodzicielskie

Unikająca postawa rodzicielska

Rodzic reprezentujący unikającą postawę rodzicielską wyróżnia się obojętnością uczuciową, jest uległy i bierny, przez co nie potrafi zaspokoić emocjonalnych potrzeb dziecka. Mama lub tato hołdujący tej postawie nie potrafi spędzać czasu z dzieckiem w sposób satysfakcjonujący i przyjemny, co skutkuje licznymi zaniedbaniami. Dziecko dorastające w takiej atmosferze nie jest uczone przestrzegania zasad i nie stawia się mu wymagań. W jego rodzinie panuje brak odpowiedzialności posunięty do stopnia, w którym pociesze nie zapewnia się bezpieczeństwa.

Jaki wpływ na dziecko ma unikająca postawa jego rodziców? Brak rodzicielskiego ciepła odpłaca się w przyszłości niezdolnością do budowania trwałych więzi (tak właśnie działa naśladownictwo). Taka osoba staje się nieufna, ale i skłonna do konfliktów. Nie potrafi obiektywnie ocenić sytuacji oraz dążyć do wyznaczonego celu.

Unikająca postawa rodzicielska

Nadmiernie chroniąca postawa rodzicielska

Z pewnością znacie ją z życia. Nadmiernie chroniący rodzic jest zbyt opiekuńczy i za mało konsekwentny. W swojej pobłażliwości i wyręczaniu dziecka z obowiązków utrudnia mu samodzielność, a nieraz i izoluje od rówieśników. Taka postawa idzie często w parze z brakiem obiektywizmu w postrzeganiu pociechy - dla takiego rodzica dziecko jest doskonałe nawet jeśli jego zachowanie można zaliczyć do grupy społecznie niepożądanych. Wychowawca chroni pociechę przed wysiłkiem, co organiczna jej rozwój, a w przyszłości będzie stanowić barierę przed samodzielnym rozwiązywaniem problemów. Taki rodzic nie zawaha się przed przeczytaniem pamiętnika czy prywatnej konwersacji dziecka. Zbyt mocno ingeruje w jego prywatność.

Jak nadmiernie chroniąca postawa rodzicielska wpływa na dziecko? Gdyby tak połączyć kropki, bardzo szybko dostrzeże się związek między wyręczaniem dziecka, a jego brakiem samodzielności. Wścibski rodzic nie uczy także, jak nawiązywać zdrowe więzy. Z kolei idealizacja pociechy sprawia, że dziecko staje się zarozumiałe i butne. Taka postawa sprzyja rozwijaniu się narcystycznch zaburzeń osobowości.

Nadmiernie chroniąca postawa rodzicielska

Odtrącająca postawa rodzicielska

Odtrącający rodzice tworzą barierę emocjonalną między sobą, a dzieckiem. Jednocześnie otwarcie je krytykują, nie dopuszczają do głosu i traktują z dystansem. Są surowi, co przejawia się w stosowaniu kar niewspółmiernych do przewinienia. Bywa, że posuwają się do agresji. Dziecko jest dla nich problemem i ciężarem w spełnianiu aspiracji. Nie ma tu miejsca na miłość i ciepło, ustępują one miejsca zaniedbaniom.

Jak odtrącający rodzice wpływają na dziecko? Brak ciepła skutkuje nieposłuszeństwem i agresją. Dziecko dojrzewające w takiej atmosferze nie jest w stanie rozwinąć uczuć na wyższym poziomie oraz kompetencji społecznych, dlatego w okresie dojrzewania wykazuje zachowania antyspołeczne - popełnia akty wandalizmu i jest typem awanturnika. Wbrew pozorom wymagania rodziców i surowe kary nie przyniosły mu siły i zaradności, wprost przeciwnie jest niezdarne. Trudne sytuacje życiowe mogą wywołać u niego nerwicę.

Ostatnią negatywną postawą jest ta nadmiernie wymagająca, której poświęciliśmy osobny wpis. Dodajmy, że style wychowawcze mogą się zmieniać wraz z wiekiem dziecka. Zwykle są one intuicyjne i wyniesione przez rodziców z ich domów rodzinnych.



Zobacz również:

Dlaczego nastolatki uciekają z domów?

Statystyki policyjne nie pozostawiają złudzeń - rocznie z polskich domów ucieka ponad 5 tysięcy nastolatków i choć większość ucieczek kończy się happy endem, niektórzy rodzice już nigdy nie mają kontaktu ze swoimi dziećmi. Jakie...

Czytaj więcej

#zostańwdomu co nas czeka po kwarantannie?

Wzbudzające strach wiadomości dotyczące panującego obecnie króla jakim jest wirus SARS-CoV-2, dostarczają niemałej frustracji i bólu głowy. Przeglądając portale społecznościowe czy witryny stron www, oprócz negatywnych newsów, po...

Czytaj więcej

Jakie funkcje pełni rodzina?

Rodzina najmniejsza komórka społeczeństwa. Gwarantuje jego ciągłość zarówno w aspekcie biologicznym, społecznym, ekonomicznym jak i kulturowym. Stanowi dla nas wartość nadrzędną, kultywowaną od pokoleń jako najtrwalsze ogniwo zaspakajan...

Czytaj więcej