Oto jeden jedyny wyjątek, gdy homokseksualizm powinno poddawać się terapii. Czym jest homoseksualizm egodystoniczny?

Homoseksualizm to nie choroba, to jedna z orientacji seksualnych i nie podlega ona leczeniu terapeutycznemu, ale istnieje jeden jedyny wyjątek, w którym homoseksualista powinien trafić do specjalisty - homoseksualizm egodystoniczny.

Większość z nas ma w głowie dwa obrazy homoseksualizmu - pierwszy sprowadza się do akceptacji swojej orientacji i życia zgodnie z nią, i drugi, w którym prawdziwa orientacja jest wypierana i niedopuszczana do siebie. Taka osoba zwykle żyje w heteroseksualnym związku, nierzadko wykazuje homofobiczne tendencje i w swoich poglądach ucieka w radykalizm. Wówczas mowa o egodystonicznej orientacji seksualnej.

Czym jest egodystoniczna orientacja seksualna?

Czym jest egodystoniczna orientacja seksualna?

Choć kiedyś homoseksualizm uważano za chorobę, dzisiaj nikt nie ma - a przynajmniej nie powinien - mieć wątpliwości, że orientacje seksualne są różne, a ta wspomniana wcześniej jest jedną z nich. Zatem nie ma opcji zmiany jej we współpracy ze specjalistą. Jest jednak jeden wyjątek. Jeśli jest ona niezgodna z ego, czyli stoi w sprzeczności z wyidealizowanym obrazem siebie, powoduje ogromne niepokój, frustrację i chęć "prawidłowego" ukierunkowania swojego libido. Mowa o egodystonicznej orientacji seksualnej, która jest konfliktem między tym, kim chciałoby się być, a kim się jest. Jej przeciwieństwem jest orientacja egosyntoniczna, czyli zgodna z własnym obrazem siebie.

Zobacz: Wszystko, co musisz wiedzieć o punkcie G

Egodystoniczna orientacja seksualna jako zaburzenie

Egodystoniczna orientacja seksualna jako zaburzenie

Egodystoniczna orientacja seksualna jakiś czas temu widniała w klasyfikacji ICD-10 jako jedno z zaburzeń rozwoju seksualnego, jednak dzisiaj WHO oraz inne organizacje zajmujące się szeroko pojętym zdrowiem jednogłośnie uważają, że orientacja seksualna sama w sobie zaburzeniem nie jest. Dziś nie ulega wątpliwości, że w omawianym przypadku należałoby podjąć kroki, by takiej osobie pomóc, bowiem jej codzienność i wpisana w nią walka z własnymi potrzebami jest nie tylko szkodliwa dla jej zdrowia psychicznego i frustrująca, ale i krzywdzi osoby z otoczenia homoseksualisty.

Jak rozpoznać i leczyć egodystoniczną orientację seksualną?

Do rozpoznania egodystonicznej orientacji seksualnej dochodzi, gdy identyfikacja lub preferencje seksualne budzą wątpliwości, a dana osoba, chciałaby by były one zupełnie inne. Dodatkowo towarzyszą jej inne zaburzenia psychiczne i behawioralne. Przykładowo - mamy Krzysztofa i Jadwigę. Krzysztof od dziecka czuł pociąg do chłopców, jednak wypierał go, zaprzeczał mu i piętnował wszystkie homoseksualne osoby ze swojego otoczenia. Nierzadko był w stosunku do nich bardzo agresywny. Jego życie z Jadwigą również nie jest kolorowe, bo żadne z nich nie czerpie choć najmniejszej satysfakcji z pożycia seksualnego.

Zobacz: Dlaczego feedersi tuczą swoje partnerki i dlaczego one się na to godzą?

Jak wygląda leczenie egodystonicznej orientacji seksualnej? Pamiętajmy, że orientacja seksualna nie jest chorobą, jednak, jeśli mówimy o tym szczególnym przypadku, w którym jednostka nie czuje się komfortowo ze swoim pociągiem seksualnym, należałoby jej pomóc w zaakceptowaniu swoich potrzeb i złagodzeniu wszelkich napięć, które towarzyszą ich ukrywaniu. Spotkania z terapeutą są nastawione zatem na analizę siebie i zaakceptowaniu swojej seksualności.

Jak wygląda leczenie egodystonicznej orientacji seksualnej?


Zdjęcia:

Photo by Steve Johnson on Unsplash

Photo by Robert V. Ruggiero on Unsplash

Photo by Stanley Dai on Unsplash

Photo by Sharon McCutcheon on Unsplash

blog
Zobacz również