Jakie wydarzenia z dzieciństwa wpływają na rozwój fobii i zaburzeń lękowych?
Redakcja Lumine

Jedną z grup czynników przyczyniających się do powstania fobii i lęków u człowieka są wydarzenia z jego dzieciństwa. Co musi się w nim wydarzyć, by dziecko zaczęło cierpieć na nerwicę?

Nie ma jednej bezpośredniej przyczyny, która przesądzi o tym, czy człowiek zachoruje na nerwicę. Wprost przeciwnie, mówimy tutaj o wielu różnych czynnikach mających wpływ na pojawienie się zaburzeń lękowych. Ostatnio odpowiedzieliśmy sobie na pytanie, czy lęki są dziedziczone. Dzisiaj pora przyjrzeć się wydarzeniom z okresu dzieciństwa, które mogą mieć wpływ na rozwinięcie się u dziecka zaburzeń lękowych.

jak dzieciństwo wpływa na rozwój fobii

Dzieciństwo, a rozwój nerwicy

Nie ulega wątpliwości, że dzieciństwo ma decydujący wpływ na charakter i osobowość człowieka. Jednak w procesie wychowania może on także nabyć pewne skłonności predysponujące do zaburzeń lękowych. Co musi wydarzyć się w życiu dziecka, że zacznie ono doświadczać w bliższej lub dalszej przyszłości fobii i zaburzeń lękowych? Edmund J. Bourne w swojej książce "Lęk i fobia" zwraca uwagę na następujące czynniki:

Rodzice nadmiernie chroniący

Nadmierne chronienie to jedna z negatywnych postaw rodzicielskich. Jeśli rodzic sam jest lękliwy, a dziecku wpaja swoją postawę, dorasta ono w atmosferze pełnej obaw. Wbrew pozorom o to nietrudno. Pomyśl o tym, ile razy słyszałeś albo ile razy sam powtarzałeś swojej pociesze, że musi ubierać się ciepło, nie może przebywać poza domem, gdy jest ciemno i tak w kółko. Maluch dorastający słuchając ciągłych ostrzeżeń, zaczyna odbierać świat jako niebezpieczny i groźny, nie chce zatem go odkrywać, bo boi się czyhającego na niego zła. Dorasta ciągle martwiąc się o siebie, co sprzyja rozwojowi zaburzeń lękowych.

czynniki z dzieciństwa kształtujące zaburzenia lękowe

Rodzice nadmiernie wymagający

Jeśli jedyne, co rodzic ma do zaoferowania dziecku to wymagania, zaczyna ono zadawać sobie pytanie, czy jest wystarczająco dobre. Podobnie zresztą jak wychowankowie perfekcjonistów. W efekcie takie dziecko nieustannie próbuje zadowolić rodziców i zasłużyć na ich pochwałę. W przyszłości wraca to w postaci chęci przypodobania się innym, sprawdzaniu, czy dobrze się wygląda, pracuje czy zachowuje. Jednak odbywa się to kosztem asertywności i umiejętności wyrażania uczuć. Jeśli dojdzie do zinternalizowania rodzicielskiej postawy, dziecko staje się bardzo samokrytyczne i traci poczucie bezpieczeństwa, co otwiera furtkę dla zaburzeń lękowych.

Brak poczucia bezpieczeństwa

Naturalne jest, że dzieci we wczesnych latach swojego życia są zależne od matki. Jednak, gdy kończą 5 lat, pora na pierwsze przejawy samodzielności, które powinny odbywać się w atmosferze bezpieczeństwa. Niestety w wielu rodzinach jej brak - począwszy od rodzin alkoholików, idąc przez rodziny perfekcjonistów, rodziców zaniedbujących, odrzucających czy rozwiedzionych. Brak poczucia bezpieczeństwa to poczucie lęku i strachu.

dzieciństwo a nerwica

Rodzice tłumiący uczucia i emocje dziecka

Wyrażania emocji trzeba się nauczyć i jest to niezwykle ważna umiejętność w dorosłym życiu. Niestety, jeśli dziecko jest karane i upominane za każde impulsywne działanie, podniesienie głosu czy płaczu, może celowo tłumić swoją spontaniczność i emocje, a gdy dochodzą one do głosu, pojawiają się napięcie i lęk.


Zdjęcia:

Photo by Eliza Diamond on Unsplash

Photo by Jan Genge on Unsplash

Photo by Etienne Girardet on Unsplash

Photo by Tim Trad on Unsplash


Zobacz również:

Jakie wydarzenia z dzieciństwa wpływają na rozwój fobii i zaburzeń lękowych?

Jedną z grup czynników przyczyniających się do powstania fobii i lęków u człowieka są wydarzenia z jego dzieciństwa. Co musi się w nim wydarzyć, by dziecko zaczęło cierpieć na nerwicę?

Czytaj więcej