"Pewnie myśli, że jestem nieudacznikiem", czyli o tym, dlaczego czytanie w myślach się nie opłaca
Redakcja Lumine

Wydaje Ci się, że wiesz, co ktoś o Tobie myśli? Na czym polega to zniekształcenie poznawcze?

Jarek poszedł do sklepu po nowy telefon, oglądał kilka modeli, ale w końcu zdecydował się na jeden z tańszych. Gdy płacił, czuł, że płoną mu uszy. Cały czas zastanawiał się nad jednym - co myśli o nim sprzedawca. Czy już wystawił mu etykietę nieudacznika, którego nie stać na lepszy model? Czy ktoś ocenia jego portfel po tym, jak wygląda? Tymczasem sprzedawca nie miał w głowie żadnej z tych rzeczy. Skąd bierze się czytanie w myślach?

Czym jest czytanie w myślach?

Czytanie w myślach to ostatnie zaburzenie myślenia, które omówimy. Ma trochę wspólnego z etykietowaniem, selektywną uwagą oraz personalizacją. Polega na zakładaniu, że wie się, o czym myśli druga osoba. Wnioski wysnuwa się na podstawie jej zachowana, postawy czy wyrazu twarzy. Jest to zatem interpretacja czyjegoś zachowania oraz przewidywanie jej intencji oraz zamiarów.

Czytanie w myślach to poniekąd projekcja na drugą osobę własnej interpretacji rzeczywistości i własnych schematów. Odgadnięcie czyichś myśli jest mało możliwe, także zakładanie typu "pewnie myśli o mnie", ma się nijak do rzeczywistości. To tylko teorie, które bazują na znajomości drugiej osoby. Przy czym istnieje pewna zasada odnośnie tego, że im silniejsze emocje odczuwa człowiek, tym bardziej traci obiektywizm. Swoje robią także schematy poznawcze. Jeśli ktoś ma schemat wadliwości i wstydu, będzie rzutować na inne osoby takie poglądy: "pewnie myśli, że jestem nieudacznikiem". Osoby ze schematem nadmiernej surowości mogą wsadzać w cudze głowy przekonania typu: "na pewno uważa, że zrobię to źle". Ci, w których głowach przemawia Karzący czy Wymagający Rodzic sądzą: "Na bank myśli, że stać mnie na więcej". Z kolei osoby ze schematem roszczeniowości mogą iść w drugą stronę, zakładając, że ktoś myśli o nich w superlatywach i im zazdrości.

Czym jest czytanie w myślach?

Jak skończyć z czytaniem w myślach?

Pierwszym krokiem jest wyłapanie każdej sytuacji, w której zakłada się, że wie się, co myśli druga osoba oraz jej nazywanie: "Właśnie czytam w myślach". Możesz skonfrontować swoje przypuszczenia z drugą osobą, o ile dobrze się znacie. Np. jeśli myślisz, że partner oczekuje od Ciebie jakiegoś zachowania, zapytaj go o nie. Skonfrontuj z nim swoje założenia np. "Wydaje mi się, że ostatnio mnie unikasz. Mam rację?". I wówczas partner może wyprowadzić drugiego z błędu, mówiąc: "Nie, faktycznie miałem w głowie ostatnio pracę, ale na pewno Cię nie unikam. Chwile spędzone z Tobą są dla mnie ważne".

Kolejnym sprawdzonym sposobem jest szukanie alternatywnych wyjaśnień. Jak inaczej możesz spojrzeć na czyjeś miny i zachowanie? Jak widzisz siebie w tej sytuacji stosując metapostawę? Jak w analogicznej historii zachowałaby się osoba, którą oceniasz jako dojrzałą emocjonalnie?

Jak skończyć z czytaniem w myślach?


Zdjęcia:

Photo by Jonathan Cosens Photography on Unsplash

Photo by Jake Young on Unsplash

Photo by Matthew Henry on Unsplash


Zobacz również:

Cały świat mnie obgaduje. Co przeżywa osoba z urojeniami ksobnymi?

Joanna nie może pozbyć się wrażenia, że wszyscy mówią tylko o niej. Słyszy o sobie w telewizji, piszą o niej gazety, a bliscy non stop zajmują się jej życiem zamiast swoim. Joanna ma urojenia ksobne. Co to oznacza?

Czytaj więcej

Ukryte kamery i wiecznie zasłonięte okna. Jak wygląda rzeczywistość osoby z urojeniami prześladowczymi?

Strach przed opuszczeniem domu, zasłanianie okien i wrażenie, że ciągle jest się podsłuchiwanym. Oto codzienność osoby z urojeniami prześladowczymi. Jak je rozpoznać i leczyć?

Czytaj więcej

Urojenia hipochondryczne, czyli życie z urojonymi chorobami

Brniemy dalej w urojenia myślenia. Ich rodzaje wyodrębnione są w oparciu o treść nieprawdziwych obrazów, które produkuje wyobraźnia chorego. Tym razem skupimy się paranoi hipochondrycznej lub somatycznej. Co to jest, jak ją poznać i jak...

Czytaj więcej