Ile razy sprawdzasz, czy zamknąłeś drzwi w domu? Jak pozbyć się natrętnych myśli?

Ustawiasz wszystkie buty równo, a przechodząc przez przejście zawsze stawiasz stopy na białych pasach? Może nie wyjdziesz z domu bez naciśnięcia klamki i sprawdzenia, czy zamknąłeś drzwi? Jak opanować natrętne myśli?

Może znasz te zachowania z autopsji, a może rozpoznajesz je u swoich bliskich. Liczenie schodów, wracanie do domu, by sprawdzić, czy wszystkie okna są zamknięte oraz precyzyjne ustawianie przedmiotów mogą być oznaką nerwicy natręctw. Skąd biorą się natrętne myśli i jak je opanować?

Nerwica natręctw - co to?

Nerwica natręctw jest zaburzeniem psychicznym (zaliczanym do zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych) charakteryzującym się występowaniem natrętnych myśli, które mogą wywoływać przymusowe zachowania. Chory nie jest w stanie powstrzymać się od obsesyjnego myślenia o niektórych sprawach - wówczas mówimy o nerwicy natręctw myślowych.

Zobacz: Skąd bierze się nerwica lękowa? Czy można leczyć ją samemu?

nerwica natręctw myślowych

Nerwica natręctw myślowych

Natrętne myśli mogą przyjmować postać wyobrażeń lub impulsów, a ich treść jest bardzo zróżnicowana. Mogą być agresywne, wulgarne, a nawet bluźniercze. Zawsze powodują uczucie dyskomfortu i budzą sprzeciw, jednak mimo tego są powtarzane. Chory może uznawać je jednocześnie za bezsensowne i konieczne np. osoba myśli o śmierci swoich bliskich i jednocześnie karci się za dopuszczenie do siebie takich myśli, chwilę później odmawia pacierz wierząc, że tak ich uchroni od sprawczej siły własnych wyobrażeń.

nerwica natręctw myślowych

Nerwica natręctw myślowych - przyczyny

Kogo dotyka nerwica natręctw? Badania pokazują, że cierpią na nią zarówno kobiety, jak i mężczyźni w różnym wieku, zatem nie tylko dorośli, ale i dzieci. Gdzie szukać przyczyn natrętnych myśli? Specjaliści wskazują na nieprawidłowe wydzielanie niektórych neuroprzekaźników, ale i na osobowość anankastyczną, która prowadzi do nadmiernej kontroli różnych aspektów własnego życia. Istnieją pewne specyficzne cechy osobowości, które zwiększają ryzyko zachorowania. Mowa o nadmiernym analizowaniu wydarzeń, skrupulatności, dbałości o szczegóły, porządkowaniu otoczenia wokół siebie i przestrzeganiu reguł i zasad oraz postępowaniu zgodnie ze schematami. Problem może dotykać też osób pedantycznych i nadmiernie ostrożnych.

nerwica natręctw myślowych

Nerwica natręctw myślowych - objawy

Objawem nerwicy natręctw myślowych są natrętne myśli. Tak, jak zaznaczyliśmy to wcześniej mogą dotyczyć one np. skrzywdzenia bliskiej osoby albo w przypadku wierzącej osoby mogą mieć bluźnierczy charakter i np. pojawiać się wówczas, gdy przebywa ona na mszy. Pacjent może cierpieć na nawracające myśli dotyczące chorób swoich bliskich, własnych lub czystości swojego ciała. Kolejnym symptomem są wahania i wątpliwości przy podejmowaniu decyzji. Chory rozkłada na czynniki pierwsze każdą sytuację, w której się znalazł. Natrętne myśli mogą wywoływać również konkretne zachowania np. mycie rąk, sprzątanie, liczenie przedmiotów czy ustawianie ich w określonej kolejności, wracanie do domu, by sprawdzić, czy okna są zamknięte, a piecyk wyłączony. Kierowcy z natrętnymi myślami mogą jeździć bardzo uważnie i upewniać się, czy nie spowodowali żadnej kolizji.

Jak nietrudno się domyślić, natrętne myśli mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie i wpływają na nastrój. Powodują też złe samopoczucie, zaburzenia snu, dolegliwości somatyczne, a nawet i depresję.

Zobacz: Jestem śledzony, a rodzina spiskuje przeciwko mnie. Czym charakteryzuje się osobowość paranoiczna?

Nerwica natręctw myślowych – leczenie

Nerwicę natręctw myślowych leczy się skojarzeniowo, co oznacza, że jednocześnie stosuje się farmakoterapię i psychoterapię. Łączy się leki przeciwdepresyjne z terapią. Ta dopasowywana jest do osobowości pacjenta. W przypadku nerwicy natręctw stosuje się terapię poznawczo-behawiorną, która pozwala zredukować natrętne myśli i wywołujące je zachowania. Skuteczną metodą jest ekspozycja połączona z blokowaniem nadchodzącej reakcji. W praktyce osoba doświadczająca natręctw, powstrzymuje się od kompulsywnego zachowania np. wychodzi z domu i nie sprawdza, czy zamknęła drzwi albo idzie spać bez rytualnego ustawienia kosmetyków w rządku.

Terapia w nurcie psychoanalitycznym skupia się natomiast na nieświadomych konfliktach pacjenta i ich przepracowaniu np. nadmiernej kontroli otoczenia.

Leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych jest czaso- i pracochłonne, jednak regularna psychoterapia i stosowanie zaleconych leków są w stanie sprawić, że pacjent będzie prowadzić normalne, pozbawione natręctw życie.


Zdjęcia:

Photo by JOSHUA COLEMAN on Unsplash

Photo by Alex Blăjan on Unsplash

Photo by NeONBRAND on Unsplash

Photo by twinsfisch on Unsplash

Photo by William Daigneault on Unsplash

blog
Zobacz również