Farmakologia w leczeniu nerwicy. Poznaj sposoby leczenia.
Redakcja Lumine

Praca ponad własne siły, ogrom obowiązków poza nią, czy problemy rodzinne, to tylko namiastka powodów przez które narasta lęk, dziwne i niepohamowane uczucie niepokoju. Na zaburzenia psychiczne cierpi co piąta osoba w Polsce, jednak tylko połowa z nich trafia do odpowiedniego specjalisty. Sytuacja taka ma miejsce nie tylko przez brak odwagi pacjenta w podjęciu decyzji o leczeniu, ale również przez błędną diagnozę lekarza pierwszego kontaktu. Chory zgłasza się do lekarza POZ z trapiącym go problemem, którego rozpoznanie bywa niejednoznaczne, gdyż choroby i zaburzenia układu nerwowego zazwyczaj „maskują się” za objawami somatycznymi, takimi jak bóle brzucha, zawroty głowy, czy kołatania serca.

Ponadto, wiele osób dręczonych przez zaburzenia psychicznie niechętnie się do tego przyznaje, w obawie przed wstydliwą konfrontacją, bądź przerażającą diagnozą, którą może usłyszeć. Pierwszym etapem leczenia bez wątpienia jest przyznanie się do choroby przed samym sobą i chęć szukania pomocy u wykwalifikowanego specjalisty.

W jakich przypadkach sprawdza się leczenie farmakologiczne?

Nieleczona nerwica nie tylko uniemożliwia normalne funkcjonowanie, ale także wyklucza nas z życia społecznego. Dystymia, fobia społeczna, natręctwa, czy zaburzenia obsesyjno-kompulsywne to jedne z wielu przykładów chorób nerwicowych, które należy leczyć.

Najlepsze efekty przynosi jednoczesne stosowanie leków farmakologicznych, pomagających w wyciszeniu i opanowaniu objawów choroby, w połączeniu z psychoterapią, która ma na celu wypracowanie najlepszych rozwiązań na radzenie sobie z napadami lęku i paniki oraz w sytuacjach obarczonych silnym stresem.

Zastosowanie pojedynczej metody leczenia także przynosi oczekiwane efekty, jednak decyzja o tym zależna jest od rodzaju choroby oraz nasilenia jej objawów, a podjąć ją należy wspólnie z lekarzem psychiatrą lub psychoterapeutą.

Jakie leki na zaburzenia nerwicowe?

W leczeniu nerwicy i przewlekłego lęku stosuje się środki z różnych grup, jednak do tych najczęściej stosowanych należą:

I.   Leki przeciwdepresyjne ( tzw. tymoleptyki), stanowią podstawę leczenia nerwic i zespołów lękowych takich jak np. natręctwa, napady paniki, fobie, etc., a są to:

  • inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI),
  • inhibitory wychwytu serotoniny i antagonisty receptorów serotoninowych (SARI),
  • selektywne odwracalne inhibitory monoaminooksydazy (MAO-I),
  • selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SSNRI). 

Dużym plusem jest to, że wyżej wymienione związki chemiczne zawarte w lekach przeciwdepresyjnych nie mają działania uzależniającego, a stosowanie ich nie wiąże się ze zwiększeniem tolerancji. Nie są to jednak środki do przyjmowania doraźnego, dlatego leki te należy stosować przez pewien okres, według zaleceń lekarza psychiatry lub psychoterapeuty, nie robiąc przerw w ich zażywaniu. Na pozytywne rezultaty przyjmowania antydepresantów należy poczekać minimum dwa tygodnie, a pełen i zamierzony efekt można uzyskać niekiedy w ciągu około 5 tygodni od pierwszego ich zażycia.

II.   Benzodiazepiny (tzw. anksjolityki) – środki mające charakter przeciw lękowy, wyciszający i przynoszące natychmiastową ulgę. Działanie ich jest wyłącznie objawowe. Sosowane są doraźnie, w celu przytłumienia objawów choroby i poprawienia codziennego funkcjonowania pacjenta. Należy pamiętać, że przyjmowanie tego typu leków powinno być krótkotrwałe, z uwagi na uzależniający charakter leczenia.

Benzodiazepiny stosuje się zazwyczaj na początku leczenia choroby nerwicowej (około dwa tygodnie) w połączeniu z lekami przeciwdepresyjnymi, by wyciszyć nieprzyjemne objawy w pierwszych dniach kuracji farmakoterapeutycznej (drżenie rąk, nasilony lęk itp.).

 

Leczenie farmakologiczne nerwic i zespołów lękowych jest procesem długotrwałym, w trakcie którego należy przestrzegać wszelkich zaleceń lekarza. Nie wolno opuszczać, ani zwiększać zaleconych dawek, gdyż może spowodować to nasilenie wcześniejszych objawów, a przedwczesne odstawienie ich - nawrót choroby. Wielu chorych nie zgadza się na tego typu terapie, w obawie przed uzależnieniem, bądź występowaniem szerokiej listy skutków ubocznych o jakich informuje nas ulotka. Nie da się ukryć: większość metod leczenia farmaceutykami obarczona jest mniejszym, bądź większym ryzykiem ich występowania. Należy jednak pamiętać, że stosowanie leków uśmierzających lęk pod fachową kontrolą jest bezpiecznie, a wiele z nich nie powoduje halucynacji i nie działa otępiająco ani uzależniająco.  


Zdjęcia:

Photo by Paweł Czerwiński on Unsplash


Zobacz również:

Jak odróżnić nerwicę od zwykłego strachu?

Każdy człowiek na pewno nie raz znalazł się w trudnej sytuacji, która wyzwoliła w nim przemijającą emocję, jaką jest strach. Trudny egzamin, rozmowa o pracę, pisk opon hamującego samochodu lub po prostu burza, to tylko namiastka powodów...

Czytaj więcej

Nerwica czy depresja? Poznaj różnice i podobieństwa.

Obie podstępnie wkraczają w życie, powoli, a jak już się rozgoszczą sieją spustoszenie. Tak! Depresja i nerwica potrafią zniszczyć marzenia i cele człowieka. Wyeliminować z życia społecznego, zabrać siły do działania. Utrudnią najprostsze czynnośc...

Czytaj więcej

Dieta w nerwicy. Co warto jeść, a czego unikać?

Słowa Hipokratesa odegrały zasadniczą rolę dzisiejszej medycyny: Niechaj pożywienie będzie lekarstwem, a lekarstwo pożywieniem– od dawna zatem wiadomo, że dieta i żywienie zbilansowane w odpowiednie składniki i witaminy, jest jednym z najważnie...

Czytaj więcej