Derealizacja, czyli kiedy otaczający świat wydaje się choremu kompletnie nierealny
Redakcja Lumine

Otaczający Joannę świat wydaje się jej całkowicie odrealniony. Ludzie, przedmioty i codzienne sytuacje są dla niej obce, nic zatem dziwnego, że przejawia wobec nich krytyczne i negatywne nastawienie. Asia cierpi na derealizację. Jak można jej pomóc?

We wczorajszym artykule poruszyliśmy temat depersonalizacji, czyli zaburzenia postrzegania własnego ciała, dzisiaj bierzemy pod lupę derealizację, w której to nie ciało, a rzeczywistość wydaje się obca dla chorującego.

Derealizacja - co to jest?

Derealizacją nazywamy zaburzenie postrzegania świata i rzeczywistości, które otaczają chorego. Może on odczuwać nierzeczywistość ludzi, przedmiotów i sytuacji, których jest uczestnikiem. Objawom zaburzenia towarzyszy krytyczne nastawienie do świata i próby wyjaśniania sobie, że to, co odczuwa naprawdę jest jedynie wymysłem jego wyobraźni. Najprościej mówiąc jest to poczucie odrealnienia.

Zobacz: Skłonności do ryzyka i negatywne podejście do życia. Czym jest osobowość borderline?

derealizacja

Derealizacja - przyczyny

Derealizacja jest zaburzeniem, którego badaniem zajmuje się psychiatria, jednak nauka nie podaje jednej konkretnej przyczyny powstania problemu. Badania wykazują, że stan ten pojawia się w momencie dużego spadku stężenia dopaminy i jednoczesnego wzrostu adrenaliny w przypadku chorych na nerwicę. Może towarzyszyć również osobom cierpiącym na zaburzenia lękowe, depresję, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne czy schizofrenię.

Poczucie odrealnia może być także formą obrony mózgu przed stresem, presją odczuwaną w świecie realnym, nagromadzeniem problemów czy nadmierną ilością bombardujących człowieka bodźców - dlatego zdarza się, że jest objawem PTSD czy pojawia się jako następstwo traumatycznych wydarzeń (wypadek komunikacyjny, gwałt).

Zobacz: Jestem śledzony, a rodzina spiskuje przeciwko mnie. Czym charakteryzuje się osobowość paranoiczna?

Podobnie jak w przypadku depersonalizacji, derealizacja może dotknąć także osoby zdrowe psychicznie, które są skrajnie wyczerpane i przemęczone. Co więcej pojawia się także w ekstremalnych sytuacjach życiowych jak kataklizmy, wypadki czy wyzwania, które przerastają człowieka.

derealizacja

Derealizacja - objawy

Jak rozpoznać derealizację? Głównym objawem jest odczuwanie odrealnienia. Chory ma poczucie, że otaczający go świat jest wytworem jego wyobraźni, odbiera go jako nierealny, oddalony i zmieniony. Jest przekonany o tym, że ludzie wokół niego odgrywają role i nic nie dzieje się naprawdę. Świat jest dla niego niczym sen, w którym granice między tym, co realne i nierealne są całkowicie rozmyte. Chory nie czuje konieczności brania odpowiedzialności za swoje czyny i decyzje, właśnie z tego powodu traci dystans i krytycyzm, a co za tym idzie, staje się niebezpieczny dla siebie i innych. Derealizacja skutecznie uniemożliwia codzienne funkcjonowanie, pacjent jest permanentnie zdekoncentrowany i brakuje mu motywacji. W jego głowie kotłują się myśli o sensie istnienia i problemy egzystencjalne oraz poczucie odcięcia od reszty świata.

Odczucia osoby cierpiącej na derealizację można porównać do stanu upojenia alkoholowego lub działania środków halucynogennych.

Dodajmy, że derealizacja może występować z depersonalizacją, tworząc zespół depersonalizacji-derealizacji (DD), który pojawia się jako odpowiedź na szok, atak epilepsji czy skutek zażywania środków halucynogennych jak LSD czy grzyby halucynogenne.

Zobacz: Ciągła potrzeba bycia w centrum uwagi. Jakie są objawy i przyczyny osobowości histrionicznej? Jak ją leczyć?

derealizacja

Derealizacja - leczenie

W przypadku wystąpienia objawów derealizacji (wiele z nich jest niebezpiecznych dla zarówno dla pacjenta, jak i jego rodziny) konieczna jest pomoc psychiatry, który odnajdzie czynniki wywołujące zaburzenie percepcji i zaproponuje odpowiednią terapię. Przy rozpoznaniu choroby należy wykluczyć objawy schizofrenii oraz innych chorób psychicznych.

Jeśli derealizacja przybiera formę, która zagraża życiu i zdrowiu chorego oraz jego otoczeniu, proponuje się farmakoterapię w postaci środków przeciwlękowych, leków przeciwpsychotycznych i selektywnych inhibitorów wychwytu serotoniny.

Terapia ma na celu odnalezienie przyczyny objawów derealizacji i ich leczenie, zatem jeśli zaburzenie jest wynikiem stresu czy przebytych traum, konieczna jest psychoterapia.

derealizacja


Zdjęcia:

Photo by Ján Jakub Naništa on Unsplash

Photo by Elti Meshau on Unsplash

Photo by Bara Cross on Unsplash

Photo by Medena Rosa on Unsplash

Photo by Simon Buchou on Unsplash


Zobacz również:

Derealizacja, czyli kiedy otaczający świat wydaje się choremu kompletnie nierealny

Otaczający Joannę świat wydaje się jej całkowicie odrealniony. Ludzie, przedmioty i codzienne sytuacje są dla niej obce, nic zatem dziwnego, że przejawia wobec nich krytyczne i negatywne nastawienie. Asia cierpi na derealizację. Jak można jej pom&oac...

Czytaj więcej