Kiedy chory myśli, że jest martwy. Na czym polega zespół chodzącego trupa?
Redakcja Lumine

Zespół Cotarda to równie rzadka, co interesująca choroba psychiczna, w której pojawiają się zaburzenia nihilistyczne. Syndrom chodzącego trupa, bo tak inaczej nazywa się zespół Cotarda, powoduje, że dotknięta nim osoba ma przeświadczenie o tym, że jej ciało gnije i ulega stopniowemu rozkładowi. Jakie są objawy i przyczyny zespołu Cotarda? Jak można go leczyć?

Czy żyjący może odnosić wrażenie, że jest martwy? Osoba chorująca na zespół Cotarda jest przekonana o tym, że nie może umrzeć już śmiercią naturalną, a jej urojenia dotyczą rozkładającego się ciała. Dolegliwość tę odkrył w XIX wieku Jules Cotard.

Zespół Cotarda - co to jest?

Zespół Cotarda zwany również syndromem chodzącego trupa lub urojeniem śmierci jest zaburzeniem psychicznym charakteryzującym się występowaniem urojeń nihilistycznych. W praktyce doświadczająca go osoba uważa się za martwą, zatem śmierć naturalna wydaje się jej czymś nierealnym. W przebiegu dochodzi do urojeń negacyjnych. Chory całkowicie zaprzecza swojej fizyczności i uważa, że nie istnieje.

Zobacz: Chore myślenie, czyli urojenia. Czym są zaburzenia urojeniowe i kiedy szukać pomocy?

zespół chodzącego trupa

Zespół Cotarda - przyczyny

Zespół Coatarda najczęściej pojawia się w przebiegu schizofrenii lub depresji psychotycznej (tutaj często odnotowuje się próby samobójcze). Zespół chodzącego trupa może być także następstwem uszkodzeń dróg neuronalnych w mózgu, które łączą ośrodek rozpoznawania twarzy z układem limbicznym (odpowiada on za kojarzenie rozpoznawalnych obiektów z danymi emocjami). Inni badacze wskazują natomiast na atrofię jąder podstawowych (związanych z procesami poznawczymi i emocjami) jako na źródło urojenia śmierci.

Zobacz: Kiedy własne ciało staje się obce. Czym jest depersonalizacja?

zespół chodzącego trupa

Zespół Cotarda - objawy

Charakterystycznym symptomem zespołu Cotarda jest przekonanie o własnej śmierci. Chora osoba traci tożsamość i zaprzecza swojemu istnieniu. Neguje także rzeczywistość świata. Może doświadczać także derealizacji. Wśród objawów tego schorzenia wymienia się również: zmniejszoną percepcję własnego ciała (np. wrażenie, że płuca nie działają prawidłowo); uczucie gnicia ciała i zżerających go robaków, co powoduje znikanie narządów. W praktyce chory może być przekonany o tym, że jest pozbawiony serca czy mózgu. Jego zachowanie, a zwłaszcza sposób poruszania, są bardzo specyficzne i przywołują na myśl zombie. Osoby z zespołem Cotarda odczuwają więź ze zmarłymi, która motywuje je do odwiedzin cmentarzy. Ponadto przekonanie o własnej śmierci skłania je do autoagresji, a nieraz i prób samobójczych. Chory odczuwa również silny lęk i poczucie winy. Szuka przyczyny, dlaczego ciągle znajduje się na ziemi, skoro już nie żyje.  Nierzadko zdarza się, że dochodzi do wniosku, że jest to kara za grzechy.

Zobacz: Derealizacja, czyli kiedy otaczający świat wydaje się choremu kompletnie nierealny

zespół chodzącego trupa

Zespół Cotarda - leczenie

Zespół Cotarda wymaga stałej opieki psychiatry, bowiem pacjent może narażać własne życie na niebezpieczeństwo. W leczeniu stosuje się tabletki przeciwpsychotyczne oraz terapię elektrowstrząsami, natomiast szanse na wyleczenie zależą od stopnia zaawansowania zaburzenia.


Zdjęcia:

Photo by Priscilla Du Preez on Unsplash

Photo by Daniel Jensen on Unsplash

Photo by Simon Wijers on Unsplash

Photo by Mads Schmidt Rasmussen on Unsplash


Zobacz również:

Kiedy własne ciało staje się obce. Czym jest depersonalizacja?

Wyobraź sobie sytuację, w której obserwujesz swoje życie i siebie stojąc z boku. Twoje ciało jest Ci całkowicie obce i zatracasz poczucie własnego "ja". Brzmi przerażająco? Z takimi problemami zmagają się osoby chorujące na depersona...

Czytaj więcej

Dekompensacja, czyli załamanie psychiczne. Jak z niego wyjść?

Wiele sytuacji życiowych, które następują nieoczekiwanie i są naładowane ogromnym ładunkiem emocjonalnym mogą przekraczać zdolności adaptacyjne ludzkiej psychiki. Może wówczas dojść do tzw. dekompensacji. Co dokładnie kryje się po...

Czytaj więcej

Kiedy wyimaginowane defekty skłaniają do operacji plastycznej. Czym jest dysmorfofobia?

Justyna obsesyjnie narzeka na swój nos. Choć twierdzi, że jest ogromny i zakrzywiony, znajomi nie wiedzą, o co jej chodzi. Jej dziwne zachowanie przypisują kompleksom. Tymczasem stałe przeświadczenie o brzydkim nosie skłania Justynę do odwiedz...

Czytaj więcej