Objawy męskiej depresji
Redakcja Lumine

Od lat przyjęto, że depresja dotyka i diagnozuje się ją u częściej kobiet. Statystyki prób samobójczych i samobójstw dają jednak zdecydowaną przewagę panom. Czy zatem depresja u mężczyzn nie jest rzadziej diagnozowana oraz najzwyczajniej nieleczona?

Depresja i jej objawy

Diagnostyka depresji opiera się na określonych objawach. Najczęściej to obniżony nastrój, odczuwanie smutku, przygnębienia, niska samoocena, poczucie beznadziejności, poczuciem winy, myślami samobójczymi czy apatią, bezsennością czy zmianami w apetycie. Wymienione symptomy mogą być widoczne podczas przebiegu choroby, jakim jest depresja u obu płci. Jednak zdecydowanie częściej objawy u płci męskiej są zdecydowanie odmienne. Co więc może sugerować depresję u mężczyzn? Jakie symptomy powinno się brać pod uwagę dodatkowo w diagnostyce depresji ?

Diagnostyka depresji

Diagnozując depresję, najczęściej opieramy się na wymienionych wyżej symptomach. Większość z nich to objawy internalizacyjne, czyli skierowane do wewnątrz. Smutek, płacz, poczucie winy najlepiej przeżywane w swoich czterech ścianach. Niejako tak właśnie postrzegane są osoby z depresją. Natomiast objawy eksternalizacyjne wymagające skierowania emocji na zewnątrz jak napady agresji, złości, walenie pięścią, czy brawurowa jazda samochodem już nie. A tego typu zachowania są dominującymi objawami występującymi u mężczyzn. To w nich kryją swoją niemoc, w jakiej zdarzyło im się znaleźć. Ucieczka w różnego rodzaje używki, alkohol, narkotyki, nikotyna, pracoholizm, nadaktywność fizyczna, ryzykowne zachowania seksualne czy niebezpieczna jazda samochodem. To tylko nieliczne objawy depresji u mężczyzn. Uczucie ciągłego napięcia, brak kontroli impulsów czy wycofanie się z relacji rodzinnych również powinny zwrócić naszą uwagę. Oczywiście te symptomy nie są zarezerwowane jedynie dla mężczyzn, jednak poszerzając diagnostykę depresji właśnie o te objawy, zdecydowanie częściej typowa jest dla płci męskiej. I w tym tkwi właśnie problem z diagnostyką depresji u mężczyzn, bo panowie nie skarżą się, nie mówią o smutku czy odczuwanym przygnębieniu. A dla bliskich agresywne zachowanie, lub ucieczka w alkohol to zupełnie co innego niż depresja. Brak poprawnej diagnozy depresji, nie prowadzi do jej leczenia i okazania właściwego wsparcia i pomocy.

przyczyny męskiej depresji

Przyczyny męskiej depresji

Oprócz kryzysów spowodowanych sytuacją życiową u mężczyzn często występują zaburzenia hormonalne związane z poziomami testosteronu, mogące wpływać na wystąpienie obniżenia nastroju. Jednak ważnym czynnikiem aktywującym jest sprostanie rygorystycznym i wymagającym normom społeczno-kulturowym. Normy te, dla mężczyzn nierzadko są wyznacznikiem męskości. Symbolizują ich niezależność, odpowiedzialność, odporność psychiczną j i fizyczną, oraz wymagają, nieokazywania i tłumienia w sobie uczuć. Stereotypy dotyczące bycia „macho”, gdzie podejmowanie ryzyka, agresywność, liczne podboje oraz kontakty seksualne, przywiązanie do pracy, niezależność i samodzielność finansowa wraz z utrzymaniem odpowiedniego statusu społecznego są czasem nie do udźwignięcia. A mężczyźni, którzy za wszelką cenę chcą sprostać wymaganym normom, mają problemy z rozpoznaniem u siebie negatywnych emocji oraz obniżającego się nastroju. Jednocześnie ucieczka w pracoholizm, różne uzależniania i środki psychoaktywne dodatkowo kamuflują właściwe objawy depresji. Co ciekawe badania zachorowalności na depresje wśród dzieci nie ukazują odmienności objawów. Pojawiają się one w momencie dorastania, gdy młodzi chłopcy podejmują zachowania związane i adekwatne dla własnej płci.

W czym tkwi różnica w depresji męskiej a kobiecej?

Sama choroba nie ma płci. Dotyka zarówno kobiety, jak i mężczyzn. To raczej sposób reakcji na nią jest inny. Kobietom łatwiej prosić o pomoc, one mają przyjaciółki, rodzinę i tu łatwiej im przychodzi zwierzanie się ze swoich słabości. Dla mężczyzny takie przyznanie się do niedoskonałości nie jest tematem do poruszenia wśród rozmów z kumplami. Im zdecydowanie ciężej przyznać się samym przed sobą, że mają problem, a co dopiero prosić innych o pomoc. Męski wzorzec wychowania, w przekonaniu, że „sam sobie musisz radzić”, przyznanie się do depresji, jest dla mężczyzny faktem życiowej porażki. To prowadzi do większego przygnębienia oraz poczucia braku kontroli nad własnym życiem. Wpojone zasady bycia twardym i nieugiętym przestają mieć znaczenie, wzrasta poczucie winy i bezsilność jak bardzo zawiedli. Dla mężczyzny takie uczucia są ogromną życiową porażką, stad tak wysoki wskaźnik samobójstw. Mężczyzna nie będzie szukał pomocy, ucieknie w świat używek, pracoholizmu, niebezpiecznych i ryzykownych zachowań czy agresji. Do leczenia depresji potrzeba cierpliwości i świadomości choroby, a mężczyźni nie chcą się przyznać, że potrzebują pomocy. Dodatkowo fakt choroby jako zaburzenia psychicznego jest nadal w naszym społeczeństwie niezrozumiały i wstydliwy. Do kardiologa czy innego specjalisty idziemy z przekonaniem, że nam pomoże, a wizyta u specjalisty jak psycholog i psychoterapeuta, to już zdecydowanie wykracza poza granice naszego wstydu. Dla mężczyzny jest to granica na tyle trudna do przełamania, że inne rozwiązania są łatwiejsze i stąd ucieczki w agresywne zachowania czy używki.

męska depresja

Ja pomóc mężczyźnie cierpiącemu na depresję?

Podstawą pomocą jest uświadomienie, że depresja to choroba, która dotyka miliony osób na całym świecie. A także, że jest to chwilowe i możliwe do pokonania. Potrzeba otwartej, nieoceniającej rozmowy. Wskazówek gdzie można szukać pomocy, okazanie zrozumienia i wsparcia. Dla wielu osób chorujących na depresję poczucie odrzucenia i nierozumienia jest bardzo częste. A zwykłe „weź się w garść” lub „nie przesadzaj” pogarsza tylko sytuację.

Depresja jest problemem cywilizacyjnym naszych czasów, coraz częściej i więcej osób na nią zapada. Obecny stres, życiowe zakręty są często zapalnikiem dla pojawienia się pierwszych symptomów nadchodzącej depresji. I o ile kobiety zwracają się o pomoc, jak i kryteria diagnostyki są u nich zdecydowanie jaśniejsze. Tak mężczyźni zdecydowanie nie proszą o ta pomoc. A ukrywanie problemu depresji w zachowaniach agresywnych czy ucieczka w pracoholizm lub używki i nałogi jest dla nich prostsze. Temat diagnostyki depresji u mężczyzn jest więc tematem otwartym i z pewnością nie należy być obojętnym na inne niż standardowe objawy depresji. Wcześnie wykryta choroba i udzielenie właściwej pomocy daje szanse na poprawę życia chorego.


Zdjęcia:

Zdjęcie: Nathan McDine na Unsplash

Zdjęcie Abhigyan na Unsplash

Zdjęcie: Ryan Parker na Unsplash


Zobacz również:

Nerwica czy depresja? Poznaj różnice i podobieństwa.

Obie podstępnie wkraczają w życie, powoli, a jak już się rozgoszczą sieją spustoszenie. Tak! Depresja i nerwica potrafią zniszczyć marzenia i cele człowieka. Wyeliminować z życia społecznego, zabrać siły do działania. Utrudnią najprostsze czynnośc...

Czytaj więcej

Chcę mieć dziecko, a nie mogę - depresja w niepłodności

Niepłodność dotyka wielu aspektów życia człowieka. Godzi w poczucie własnej wartości, podważa kobiecość i męskość. Nie  spełnia oczekiwań otoczenia, psuje relacje w związku, budzi lęki dotyczące własnej osoby, partnera czy wspólnej...

Czytaj więcej

Dieta w depresji. 6 wskazówek co jeść, aby poczuć się lepiej.

Od najmłodszych lat uczymy się dobrych nawyków, także tych związanych z żywieniem. Jemy owoce, bo zawierają dużo witaminy C, która wspiera naszą odporność. Mięso, bo to dzięki niemu dostarczamy organizmowi potrzebne białko, a warzywa, p...

Czytaj więcej