Chcę się zabić. Co robić gdy mam myśli samobójcze?
Redakcja Lumine

Kiedyś temat tabu, dzisiaj element otaczającej nas rzeczywistości. Nie wierzycie? W Polsce 15 osób dziennie podejmuje próbę samobójczą, swój cel osiąga 11 z nich, reszta zyskuje miano niedoszłych samobójców.

Mam myśli samobójcze. Co robić?

Liczba osób, które chcą odebrać sobie życie rośnie w zatrważającym tempie. Jest to wystarczający powód, by wyciągnąć ten temat spod dywanika, pod który był zamiatany przez lata i spojrzeć śmierci głęboko w oczy.

Temat samobójstw jest aktualny jak nigdy przedtem, a świadczą o tym choćby liczby. Gdybyśmy cofnęli się do roku 1998, dowiedzielibyśmy się, że co ósmy zgon spowodowany był odebraniem sobie życia. A teraz otrzeźwiający powrót do rzeczywistości - w 2017 roku samobójstwa niechlubnie awansowały na czwarte miejsce w rankingu przyczyn śmierci. Gdy we wspomnianym roku w wypadkach samochodowych życie straciło 2831 osób, z własnej woli odebrało sobie je 5276 osób.

Co robić, gdy w naszej głowie pojawiają się myśli samobójcze?

Myśli samobójcze - co to jest?

Pora rozwiać wątpliwości o tym, co jest, a co nie jest myślą samobójczą. Bywa, że sformułowanie to jest nadużywane równie mocno jak "depresja", którą wielu z nas określa nawet chwilowe obniżenie nastroju. To błąd, podobnie jak nazywanie myślami samobójczymi stanu psychicznego, w którym jesteśmy w tak podłym nastroju, że nie chce się nam żyć.

Myśli samobójcze to coś zdecydowanie głębszego, to przekonanie o konieczności odebrania sobie życia. Planowanie własnej śmierci. Stałe. Nawracające. Natrętne. Osoba, która znalazła się w takim stanie rozważa odejście z tego świata w kategoriach atrakcyjności.

Myśli samobójcze - skąd się biorą?

"Marzenie" o własnej śmierci może towarzyszyć osobom cierpiącym na depresję i zaburzenia osobowości. Nierzadko pojawiają się także jako mroczny kompan trudnych sytuacji życiowych jak rozwód, rozstanie z bliską osobą czy problemy finansowe.

Myśli samobójcze mogą pojawiać się na różnych etapach życia. Zwykle dotykają osób, które nie są w stanie poradzić sobie z sytuacją, w której się znalazły. Pewne cechy charakteru jak brak umiejętności radzenia sobie z własnymi emocjami, brak zaradności oraz schorzenia jak zaburzenia afektywne, zaburzenia osobowości, lęki, nerwica i uzależnienia mogą sprzyjać pojawieniu się rozważaniom o własnej śmierci.

Zaznaczmy jednak, że nie zawsze myśli samobójcze muszą prowadzić do odebrana sobie życia. Mogą być alarmem, próbą zrozumienia sensu własnej egzystencji. To, co powinna wiedzieć każda osoba, która z optymizmem patrzy na myśl o swojej śmierci to fakt, że jest to alarm i moment, w którym trzeba z kimś - najlepiej ze specjalistą - podzielić się swoimi problemami.

Myśli samobójcze - czy to normalne?

Zdecydowane i głośne NIE. Myśli samobójcze nie są czymś normalnym. Osoba, która ich doświadcza nie widzi innego rozwiązania swoich problemów i potrzebuje natychmiastowej pomocy, a jeśli nie otrzyma jej w tym decydującym momencie, zdecyduje się na tragiczny krok.

Samobójstwo jest skrajną formą autoagresji i atakiem na siebie samego. Bierze się z frustracji człowieka, który nie jest w stanie poradzić sobie ze swoim problemem i kumuluje w sobie emocje, by w końcu dać im upust. I nie, nie jest to normalna sytuacja.

Myśli samobójcze - co zrobić?

Wiemy, czym są, wiemy, że pojawienie się ich w naszej głowie nie jest czymś normalnym, ale co robić, gdy już ich doświadczamy?

Przede wszystkim nie należy, ba nie wolno, bagatelizować tematu. Jest on bardzo poważny i jedynym słusznym rozwiązaniem w przypadku jego pojawienia się, jest zgłoszenie się po pomoc do specjalistów, którzy wiedzą, jak skutecznie rozwiązać ten problem. Decyzji o zgłoszeniu się do profesjonalisty nie można odkładać.

Pomocy należy szukać u psychologów, psychiatrów oraz w ośrodkach specjalistycznych jak Poradnia Zdrowia Psychicznego, Ośrodek Interwencji Kryzysowej, Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna czy nawet szpital.

W kontakcie z osobą, która ma myśli samobójcze, należy pamiętać o tym, żeby jej wysłuchać. Nie osadzać, nie potępiać, a wyrazić zrozumienie w kwestii jej rozterek. Kolejnym krokiem jest uświadomienie, że ten stan nie jest permanentny, można się go pozbyć i skutecznie wyleczyć, a pomóc w tej sytuacji mogą specjaliści profesjonalnie zajmujący się osobami, które chcą targnąć się na własne życie.


Zdjęcia:

Photo by Yuri Catalano on Unsplash


Zobacz również:

Jak odróżnić nerwicę od zwykłego strachu?

Każdy człowiek na pewno nie raz znalazł się w trudnej sytuacji, która wyzwoliła w nim przemijającą emocję, jaką jest strach. Trudny egzamin, rozmowa o pracę, pisk opon hamującego samochodu lub po prostu burza, to tylko namiastka powodów...

Czytaj więcej

Nerwica czy depresja? Poznaj różnice i podobieństwa.

Obie podstępnie wkraczają w życie, powoli, a jak już się rozgoszczą sieją spustoszenie. Tak! Depresja i nerwica potrafią zniszczyć marzenia i cele człowieka. Wyeliminować z życia społecznego, zabrać siły do działania. Utrudnią najprostsze czynnośc...

Czytaj więcej

Dieta w nerwicy. Co warto jeść, a czego unikać?

Słowa Hipokratesa odegrały zasadniczą rolę dzisiejszej medycyny: Niechaj pożywienie będzie lekarstwem, a lekarstwo pożywieniem– od dawna zatem wiadomo, że dieta i żywienie zbilansowane w odpowiednie składniki i witaminy, jest jednym z najważnie...

Czytaj więcej